Stefaan wordt geboren te Niel, een voormalig steenbakkerdorpje onder de rook van Antwerpen. Als zoon van kunst- en reclameschilder Louis Eyckmans komt hij al zeer jong in contact met verf en penselen. Zijn vader zal zijn grote leermeester en mentor blijven. Tijdens zijn academietijd wordt Stefaan sterk beïnvloed door de Vlaamse Primitieven, de 17e eeuwse stillevenschilders en de toenmalige Antwerpse fijnschilders onder leiding van Willem Dolphyn. Nog later zullen de meer pasteuze techniek van de Nederlander Henk Helmantel en de sobere composities van de Italiaan Giorgio Morandi hun sporen nalaten in het werk.

Na een opleiding als lettertekenaar en illustrator gaat Stefaan een poosje in de reclame werken. Maar almaar meer legt hij zich toe op zijn schilderijen. De wereld van snelle reclameboodschappen en ‘deadlines’ ruimt plaats voor de stilte van het atelier, geduldige observatie en langzame opbouw van tijdloze composities.

In onze postmoderne tijd waar officiële academies schoonheid afdoen als oubollig en musea voor ‘schone’ kunsten worden geamputeerd tot musea voor ‘hedendaagse’ kunst, kiest Stefaan resoluut voor schoonheid als een objectieve maatstaf. Door het afwegen van de vormen, het zoeken naar de essentie en de optimale compositie, tracht de schilder een andere pure realiteit te creëren. Uit de doeken straalt een wereld van rust en evenwicht, nooduitgangen uit onze gestreste consumptiemaatschappij. De tonale techniek van de oude meesters in combinatie met huidige materialen, kleuren en objecten, mondt uit in een hedendaags realisme met wortels in een eeuwenoude schilderstraditie.

Hoe realistisch en gedetailleerd ook, de stillevens van Stefaan ontstaan vanuit een strak gecomponeerde abstractie. Reeds van op grote afstand verleiden kleuren, vormen en subtiele lichtval de toeschouwer. Pas bij toenadering geven de werken hun verrassende details prijs.

Stefaan leeft in de Franse Quercy Blanc, in een klein gehucht tussen de wijngaarden van Cahors. Daar werkt hij teruggetrokken in een tot atelier verbouwde schuur vanl’Ancien Presbytère de Troniac’.